Saturday, 1 March 2014

Emile CIORAN - "POKUSA ISTNIENIA"

Emile   CIORAN  -  “POKUSA  ISTNIENIA”

Nie  zamierzałem  pisać  w  najbliższym  czasie  nawet   pół  słowa  o  Cioranie,  a  to  dlatego,  że  to  „temat-rzeka”, jak  również  dlatego,   że  nic  odkrywczego  nie  mam  do  powiedzenia,  bo  mnie  uprzedzili  profesjonaliści:  KANIA,  PIRÓG  i  KUTA.  Niestety /a   może  na  szczęście/,  w  dniu  wczorajszym  zostałem  zobligowany  do  wyrażenia  swojej  opinii  przez  miłą  Znajomą  z  „lubimy  czytać”,  podpisującą  się:  taryfa_ulgowa.

Krótko  więc  oświadczam:  samotnik,  pesymista,  poniekąd  nihilista,  Cioran  jest  genialny  i  w  związku   z  tym,   książki  jego  roją  się  od  sprzeczności.  Jest  to  efektem  uporczywej  walki  z  samym  sobą  i  chęcią  uchwycenia  DING  AN  SICH.

W  omawianej  książce  znalazłem  stwierdzenie  rozkosznie  kontrowersyjne,  że:

epokę  współczesną  otwiera  dwóch  histeryków  Don  Kichot  i  Luter”.

jak  również,  wnikliwą  analizę,  że  tylko   żebrak  „..nie  okłamuje  ani  siebie,  ani  innych”./por.  opinię  redakcyjną/

W  drugim  rozdziale  pt  „Mała  teoria  przeznaczenia”   znalazłem  zdanie,  którym  mógłbym  poczuć  się  dotknięty:

Dążność  do „zbawiania”  świata  jest  chorobliwym  zjawiskiem  właściwym  niedojrzałości  jakiegoś  narodu..”.

Tamże  perełka  intelektu:

„...Hiszpania  cierpi  dlatego,  że  wyszła  z  Historii,  a  Rosja  dlatego,  że  za  wszelką  cenę  pragnie  do  niej  wejść...”.


Proszę  Panstwa,  Cioran  jest  supermodny,  materiałów  na  Google’u  ogrom,  więc  tam  zapraszam.